Lama plk rasa xmenulis. Nak sgt menulis. Byk nk tulis, tp makin sibuk akhir2 ni. Sorry kalau coretan kali ni tlalu bkisar psl hati dan fikiran sy. Tp itulah resmi blog sy. Hny berkisah dunia kecil sy.
Dah hampir dua minggu rutin sy berubah. Alhamdulillah sy dh makin boleh adapt dgn rutin baru sy. Kalau pd awal perubahan tu ie bermula dr papa ke calgary, ada hari sy rasa lemah, sedih n kerap juga menangis rindu, skrang rindu tidak luak, tp hati rasa lebih lapang. Alhamdulillah.
Dulu sering tertanya2 ttg perancangan etc, skrang hati mula nmpk sedikit sbyk hikmah disebaliknya. Alhamdulillah.
Mula2 perpisahan sy rasa sepi krn papa sll disisi menemani. Sy bkn yg punya ramai kwn. Sejak sekolah/ universiti, sy jarang keluar dgn kwn2. Xreti/xbiasa sbb tlalu biasa keluar dgn adik beradik je.
Papa izinkan utk sy keluar jmpa kwn etc utk sy lebih gembira. Tp bila fikir blk, mgkn bkn fitrah sy utk keluar minum2 n bercerita2 dgn kwn2. Nnti risau hati mula rindu rumah hehe. Dan siapakah yg sudi temani sy hihi. Mgkn xperlu sy melawan fitrah kehendak hati sy hny krn ingin tenang dr rasa sedih.
Risau juga hati. Bila papa penah ingatkan, jangan tlalu fikir kata org etc walau serapat mana pun mereka, krn kdg2 ada pandangan mereka ada sbb asbab mereka sndr. Malah xde org akan lebih fhm dan tahu kenapa dan apa ttg kita, pilihan kita etc.... Hanya kita yg tahu dan yakinlah setiap keputusan sbb yg akan melalui adalah kita. Papa pesan sy jgn menjadi lalang, hati berbolak hny krn pandangan org.
Detik saat itu, sy tekad, tiap nasihat sy jd kan pedoman, tp tiap keputusan sy berserah padaNya, hanya dgn istikharah.
Sy mula mencari "kawan" baru. Bkn lg sekadar teman berbicara atau utk luahkan -- err xsmpt jmpa pun. hmmm mgkn sy bkn jenis luah pd kwn kot. xreti huhu.shy :p )
Alhamdulillah, Dia temukan sy kwn2 usrah baru. Dan dia temukan sy tpt utk sy menuntut ilmu. Setiap hari di waktu dhuha di sebuah masjid. Sy cuba hadiri andai kelapangan (cuba lapangkan sejam setiap hari).
Dari kwn situ juga, sy mula tahu ttg kelas2 agama dan kelas quran utk sy dan anak2. Teruja utk sy join xlama lg.
Secara tiba2 sy rasa rutin sy dipermudahkan. Penat dan sedih bagai hilang. Tiada lg tekanan di kepala. SubhanAllah. Semoga kekal nikmat ni inshaAllah.
Makin lama sy makin nmpk hikmah. Ada seseorg bkata pd sy, dr mata kasar manusia, mereka rasa sy bagai punya segalanya. Keluarga yg bahagia, cukup (bkn mewah) dlm kewangan, kesihatan yg baik etc. buat sy tersedar. Mgkn Allah sgt rindu dan sygkan sy. Takut sy lalai dlm nikmat ni.alhamdulillah.
Allah jarakkan fizikal kami suami isteri seketika, tp Allah dekatkan hati kami, malah Allah bg kami rasa manisnya bertuhan bersama.
Bkn dulu kami tidak ambil kisah. Bkn kami tidak solat etc. malah hampir setiap waktu suami akan berjemaah dgn sy. Tp dulu mgkn pegang Quran bila malam jumaat atau sementara tunggu maghrib, dan bukan la rutin, mgkn dulu bgn malam hny dibuat andai terjaga bkn benar2 niat dr awal ke arah itu etc etc. itu lah hikmahnya. Bkn bermakna bila kami dekat kami tak bersyukur, tp manusia, asal dr perkataan insaan, kadang2 terlupa :):) peringatan ini tanda Syg Tuan pada hambaNya.
utk 24jam sehari masih spt dulu, tempoh 24jam adalah sama slt dulu jgk, tp sy rasa lebih tenang dan pjg tempohnya. lebih byk benda sy boleh lakukan. Setiap hari sy bgn seawal 4.30am-5 am. Masa utk saya "bertenang". Sehingga 6.30am sy akan mula memasak dan mandikan anak etc. syukur sy xrasa tlalu kalut n penat. Smpt lagi masa utk berborak dgn suami lama2. Masa berkualiti kami bertambah. Smpt luang masa dgn anak2.
Seawal 8.30am sy cuba berada di ofis dh. Sbb sy cuba hadir kelas jam 9.30pg sblm ke ofis/kerja lg. cuba utk blk lunch (so far so good) utk jenguk anak.
Blk kerja, kami habiskan lebih sejam utk berborak dan bertukar cerita dgn papa (sy sll blk keje lewat lately, alhamdulillah utk rezeki Allah). Selang setiap malam sy bawak anak2 keluar ie antara ke jusco utk bergroceries dan klcc etc.
Malam ni kami tgk air pancut di klcc
Even sibuk seharian, alhamdulillah masih diberi kudrat utk ceriakan anak2. Krn sy tahu, mereka hrpkan 200% kasih syg dr sy sementara papa mereka jauh. Anak2 juga makin behave n berlembut. Dia mudahkan urusan sy. Alhamdulillah.
Hubungan dgn anak2 makin baik juga (sblm ni pun baik alhamdulillah) tp sy punya byk waktu lapang utk bercerita dr hati ke hati dgn setiap anak2. Sy mula jd pendengar setia anak2 smp mereka tido.
Malam2 sblm tidur, masa utk sy berborak lg dgn suami. Lewat mlm n time lunch sy adalah waktu istimewa. Secara fizikal mgkn kami jauh, tp tanpa sedar hikmah jauh ini mendekatkan jarak hati. Kami "ada" masa utk sekadar tenung kekasih hati sepuasnya bila bervideo call even tanpa kata. Hanya Dia tahu isi hati kami :)
Cinta itu dr Allah. Dia yg anugerahkan, Dia juga yg boleh menghapuskan. Kita berdoa dan berusaha utk suburkan, tp Allah lebih tahu yg tbaik utk kita. Suami, anak2 dan keluarga adalah amanah utk kita kasihi. Tp sy sll lupa, diri sndr juga adalah amanah yg perlu kita jaga dan kasih. Krn kita xpunya hak mutlak pd diri sndr. Hati kita, akal kita, ilmu kita.... Wajib utk kita kasihkan diri sndr, baru kita lebih jaga batas diri inshaAllah.
Perancangan Allah sll yg terbaik. Tiba2 lepas papa pergi, ma sy kurang sihat. Smpt sy jaga ma sy dirumah dan hospital selama smggu. Dan krn lapang hari mggu xu skrang (sllnya mmg kami akan blk kg sekurang2nya sekali sbln), jadi skrang Sy mgkn blk lebih kerap (kalo xsetiap mggu sbb risau kepenatan etc nk drive kan). Ini juga kena tgk sbg hikmah, tiba2 ada peluang utk sy jaga ma sy dgn lebih baik, saat ma sy kurang sihat. InshaAllah esok sy akan btolak blk trg. Doakan keselamatan kami sekeluarga.
Banyak lagi hikmahnya. Pengajaran utk sy, tiap kali kita rasa susah/ rasa ada ujian, cepat2 la yakin Allah dtgkan sesuatu pasti dgn satu pakej hikmah yg plg indah.
Sy ckp pd suami, skrang rutin buat sy tenang dan gembira. InshaAllah bila tiba saat kita bersama, itu la detik gembira krn lompong kegembiraan dunia akan dipenuhi. Bersabarlah hati. Bekejarlah kita utk bahagia di sana, tp bahagia di sini bkn la dilupa. Apapun, kesusahan atau kesedihan dunia ni bagai langsung xbermakna dgn kesusahan dan kesedihan bila di sana. Yakin lah sayang. Allah sgt sgt sygkan kita. Tlalu byk nikmat utk kita :):) semoga kita lebih bersyukur.
Sentiasa berdoa semoga kegembiraan di dunia ini berterusan hinggalah kita di akhirat kelak. Kegembiraan abadi yg tiada tolok bandingnya. Ameen
Terima kasih papa krn xhenti "menjaga" sy walau kita jauh. Menjaga hati sy, keperluan sy etc. plg penting menjaga sy dgn ingatan2 abg ttg tindak tanduk sy. Ingatan agar menjaga amalan dan ttg dosa pahala. Mengingatkan sy sll, setiap tindakan sy, abg akan menanggung dosa yg sama. Tiap kebaikan sy, pasti ada kredit utk bersama. Sy akan cuba perbaiki kekurangan sy yg sgt byk ni. Tq love. Sekarang sy semakin yakin, Allah telah anugerahkan sy jodoh yg sgt baik utk sy. Semoga Allah merahmati jodoh kita.... Dan saya ingin berjodoh dgn awk hingga di syurga. Ameen
P/s: bkn bermaksud kami tenang, kami kuburkan plan utk segera bersatu. Tidak. Itu tidak benar. InshaAllah akan tiba detik bila Dia izinkan. Doakan dimakbulkan doa sy ttg "perkara penting" mggu hadapan . Ameen
P/s : tadi papa bg pic ni.
Suami tlalu berkenan cincin ni.papa sgt serius minta sy carikan n papa nk kami tulis nama kami pd cincin tu utk dipakai. Sy pun sgt teruja utk mencarinya. InshaAllah sy try minta bantuan ma sy. Semoga smpt sy hadiahkan pd abg. InshaAllah. Mgkn hadiah birthday kalau smpt. :)
Sayang,
Isteri abg.
